เนื่องในโอกาสวันพ่อก็อยากจะเล่าถึงคำสอนดีๆของคุณพ่อ

ที่ลูกสาวคนนี้ระลึกถึงเสมอเพื่อเป็นกำลังใจในการดำเนินชีวิต

ในเวลาที่ท้อสุดๆในชีวิตค่ะ..^^..

 

**ผู้ชายที่รักฉันมากที่สุดในโลก** 

 

 

...พ่อเคยบอกเสมอ...

ตลอดชีวิตของคนบางคน มีความทุกข์มากกว่าความสุข

บางคนทุกข์อยู่ตลอดเวลา ทุกข์กาย ทุกข์ใจ

ทุกข์ที่ตัวเองก่อ ทุกข์ที่คนอื่นหยิบยื่น

 

ความทุกข์เหล่านั้นเมื่อถึงเวลาที่จะเดินเข้ามาหาชีวิต

บางทีก็สุดที่จะเลี่ยงได้ ขึ้นอยู่กับคนแต่ละคนว่าจะสะสาง

ฟันฝ่า แก้ไขเรื่องราวให้ลุล่วงผ่านไปได้อย่างไร

 

ขอให้ลูกสาวของพ่อจงระลึกเสมอว่า..

ในยามที่มีทุกข์ให้มองทุกข์เป็นเรื่องธรรมดา

ทุกข์ที่ทุกชีวิตต้องพบเจอ เพียงแต่อาจแตกต่างกันไป

 

มองให้นิ่งหาทางแก้ไข สิ่งที่เราไม่อาจเรียกร้องให้กลับคืนมา

สิ่งที่เราไม่อาจกลับไปแก้ไขก็ป่วยการที่จะไปใส่ใจทุกข์

ใช้เวลาที่เหลืออยู่สร้างสรรค์สิ่งดีดีให้ชีวิต

ตักเติมสิ่งดีดีให้ตัวเรามีคุณค่าและมีความสุขดีกว่านะลูกรัก

 

 

 

ฉันยังจำได้ว่า...พ่อเคยบอกเสมอ

วันใดเราท้อ เหนื่อยล้า ให้นึกถึงดวงตะวัน

ดวงตะวัน...ที่ถักทอฝันของใครต่อใคร

นาฬิกาดวงตะวัน...ที่กำหนดชะตาชีวิตได้ด้วยตัวมันเอง

 

ชีวิตคนเราเหมือนดวงตะวัน...มีขึ้น...มีตก

มีทั้งดีและร้ายปนเปกันไป เหมือนมีดำมีขาว

ใครที่ไม่พบปัญหาเลยในชีวิตนี้...ไม่มีหรอก

เพียงแต่วันนี้เราอย่ายอมแพ้

 

รอวันเวลาดี...ดี...ที่มันจะหวนกลับมาอีกครั้ง

เหมือนดวงอาทิตย์...ที่ไม่เคยทิ้งขอบฟ้า

วันพรุ่งนี้...ยังมีความหวังใหม่รอเราอยู่ เสมอ...ลูกรัก...